Tio okazas en la pordo de fridujo, en la fako por ovoj... Estas dek du lokoj, ĉiuj plenigitaj, kaj la unua ovo (tiu ekstreme de la pordo) diras al sia najbaro, la dua ovo :
-Eh, ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Mi opinias, ke li estas stranga...
-Jes, nun, ke tion vi diras...
Post la dua diras al la tria :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Ĝi ne havas vizaĝon, kiu plaĉas al mi...
-Kiu ? Ĉu ĉe la ekstremo for tie ? Tio estas vera.
Post la tria al la kvara :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Ĝi havas malbelan vizaĝon.
-Ah ?
Post la kvara al la kvina :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Ĝi havas malbelan vizaĝaĉon.
-Ah jeŝ, tro stranga !
Post la kvina al la sesa :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Kiom ĝi havas facion de nulul’ !!!
-Kompreneble !!!!
Post la sesa al la sepa :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Tiu bufono, la facio, kiun ĝi havas !
-Arf !
Post la sepa al la oka :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Mi ni povus havi tian facion !
-Klare.
Post la oka al la naŭa :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Kiom ĝi havas vizaĝaĉon de umulaĉ’.
-Ja, tio estas malbelaĵaĉo.
Post la naŭa al la deka :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon ? Kiom mi tro kompatas ĝian patrinon havi filon, kiom malbelaĉa ĉe la vizaĝ’ !
-Ahhhhh, kiom ĝi estas tro forloga !!!
Post la deka al la dek unua :
-Ĉu vi vidas la dek duan ovon flanke de vi ? Diskrete rigardu ĝian tro malbelan faciaĉon...
Kaj fine la dek unua al la dek dua :
-Eh, vi !
-Kio ?
-Kun la kompanuloj ni pensas, ke vi estas la ovo, kiu havas la plej malbelan vizaĝaĉon el la mondo.
-Ah.
-Ĉu tio ne ĝenas vin ?
-Ne, mi estas kivio…
